Οι Μύθοι του Αισώπου

Το λαίμαργο ποντίκι

Κάτω από τα ξύλινα πατώματα ενός παλιού σπιτιού, ζούσε ένας μικρούλης ποντικός με μεγάλη αγάπη για τις λιχουδιές. «Ο λαίμαργος ποντικός» είναι μια τρυφερή ιστορία για τη λαιμαργία, τη σοφία που γεννιέται μέσα από λάθη και το πώς μια μικρή κοιλίτσα μπορεί να μας μάθει μεγάλα πράγματα.

🐭🧀🐭🧀🐭🧀🐭🧀🐭

Μια φορά κι έναν καιρό, μέσα σε μια μικρή φωλίτσα κάτω από το πάτωμα ενός σπιτιού, ζούσε ένας ποντικός με μεγάλη καρδιά και… ακόμα μεγαλύτερη όρεξη!

Ο Ποντικούλης, όπως τον φώναζαν, λάτρευε το φαγητό. Τυρί, ξηροί καρποί, ψίχουλα, ακόμα και μια σταγόνα από μέλι – όλα τον έκαναν να χορεύει από χαρά.

Τα άλλα ποντίκια του έλεγαν:

«Για στάσου, Ποντικούλη, μη φουσκώνεις κάθε μέρα τόσο πολύ!»

Μα εκείνος απαντούσε πάντα χαμογελώντας:

«Όσο τρώω, χαίρομαι! Και όσο χαίρομαι, τρώω!»

Ένα απόγευμα, ο Ποντικούλης ακολούθησε μια ευωδιά που ερχόταν από ψηλά. Ανέβηκε, προχώρησε, πέρασε από ένα μικρό άνοιγμα στον τοίχο και… ωωω! Τι έκπληξη!

Ένα κελάρι γεμάτο λιχουδιές!

Καπνιστά σαλάμια, καρύδια, λουκάνικα, φρέσκο ψωμί και ένα κομμάτι τυρί που έμοιαζε να τον περιμένει.

Ο Ποντικούλης αναστέναξε από ευτυχία:

«Είναι το όνειρο κάθε ποντικού!»

Και άρχισε να δοκιμάζει λίγο απ’ όλα. Ένα τσίμπημα εδώ, μια μπουκιά εκεί… και σύντομα, η κοιλίτσα του έγινε σαν μπαλόνι!

Ήταν τόσο γεμάτος, που σχεδόν δεν μπορούσε να σηκώσει τα ποδαράκια του.

«Χμμ… καλύτερα να φύγω τώρα και να επιστρέψω το βράδυ», μουρμούρισε.

Μα όταν έφτασε στην τρυπούλα, έβαλε το κεφάλι του… και κόλλησε!

Η κοιλίτσα του δεν χωρούσε πια.

«Ωχ… τώρα την έκανα τη ζημιά μου!» φώναξε.

Άκουσε βήματα. Κάποιος ερχόταν στο κελάρι!

Ο Ποντικούλης άρχισε να στριφογυρίζει, να φυσά και να ξεφυσά. Τίποτα.

Τότε, θυμήθηκε κάτι που του είχε πει η γιαγιά του ποντικίνα:

«Όταν γεμίζεις την κοιλιά σου, να αφήνεις και λίγο χώρο για σοφία.»

Έτσι πήρε βαθιά ανάσα, έκλεισε τα μάτια και είπε:

«Δεν θα ξανακάνω το ίδιο. Αρκεί να τη γλιτώσω!»

Ευτυχώς, ο άνθρωπος που μπήκε δεν τον είδε. Ήταν απασχολημένος με ένα καλάθι. Ο Ποντικούλης βρήκε ευκαιρία, έκανε πίσω, κούρνιασε σε μια γωνίτσα και περίμενε. Και περίμενε. Και… χώνεψε!

Μόλις ένιωσε πιο ελαφρύς, ξαναδοκίμασε και —πλουπ!— πέρασε!

Όταν επέστρεψε στη φωλιά του, τα άλλα ποντίκια τον ρώτησαν:

«Τι έπαθες; Γιατί λαχανιάζεις;»

Κι εκείνος απάντησε χαμογελώντας:

«Έμαθα πως μερικές φορές, ένα γεμάτο στομάχι… μπορεί να σου φράξει το δρόμο!»

Και από τότε, ο Ποντικούλης έγινε ο πρώτος ποντικός στη γειτονιά που μάθαινε πότε να λέει “ως εδώ”.

 

🎀 Διαβάστε επίσης:

🐦🦊Η Αλεπού και ο Κορυδαλλός – Μια πεινασμένη αλεπού κι ένας έξυπνος κορυδαλλός συναντιούνται σ’ έναν θάμνο. Ποιος θα νικήσει – η πονηριά ή η ετοιμότητα; Ένας μύθος γεμάτος σασπένς και τραγούδι!

🐎🫏 Το άλογο και ο γαϊδαράκος – Ένα καμαρωτό άλογο κι ένας ταπεινός γαϊδαράκος περπατούν πλάι πλάι… μέχρι που η ζωή τούς δείχνει ποια πλούτη είναι πραγματικά πολύτιμα.

📌 Γρήγορη πρόσβαση:

🌸 Η Αλεπού και ο Κορυδαλλός 🌸🌸 Το άλογο και ο γαϊδαράκος 🌸


Για περισσότερες ιστορίες, ακολουθήστε μας στη

σελίδα μας στο Facebook!

💬 Σας άγγιξε η ιστορία; Αφήστε το σχόλιό σας 💬

💌 Μας συγκινεί να διαβάζουμε τις σκέψεις σας! 💌

 

Η Έρη Χριστοφορίδου, γνωστή με το ψευδώνυμο Λυδία Φαντασία, ζωντανεύει κόσμους όπου τα όνειρα και οι μύθοι συναντιούνται. Κάθε παραμύθι της είναι μια πύλη προς την αστείρευτη φαντασία, εκεί όπου η μαγεία χορεύει με τα χρώματα της καρδιάς.

© [2025] [Έρη Χριστοφορίδου]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button