Οι Μύθοι του Αισώπου

Η τιμωρία της προβατίνας

Κάποιες φορές, το παιχνίδι με τη φαντασία μπορεί να σε βάλει σε μπελάδες. Στον μύθο «Η τιμωρία της προβατίνας», ένα ζώο που θέλησε να τρομάξει τους άλλους για αστείο, ανακάλυψε με τον πιο επώδυνο τρόπο πως η καλοσύνη δεν χρειάζεται μάσκες – και η αλήθεια, καμιά μεταμφίεση.

🐑🐺🐑🐺🐑🐺🐑🐺🐑

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα χωριό με κατάλευκα πρόβατα και λόφους καταπράσινους, ζούσε μια προβατίνα διαφορετική. Είχε αρρωστήσει τον περασμένο καιρό και το πυκνό της μαλλί είχε πέσει. Ο χειμώνας πλησίαζε κι εκείνη έτρεμε από το κρύο.

Ο βοσκός της, που την αγαπούσε, σκέφτηκε να τη βοηθήσει.

«Δεν έχω μαλλί να της ράψω πανωφόρι… Μα το δέρμα του παλιού λύκου μπορεί να της δώσει λίγη ζεστασιά», είπε και τη σκέπασε με το παλιόμαλλο τρίχωμα ενός λύκου που είχε σκοτώσει πριν καιρό.

Όταν η προβατίνα εμφανίστηκε στο λιβάδι, το κοπάδι έμεινε άναυδο. Μια «σκιά λύκου» πλησίαζε με σιγανά βήματα. Και τα πρόβατα, πανικόβλητα, το έβαλαν στα πόδια.

🐑🐺🐑🐺🐑🐺🐑🐺🐑

Η προβατίνα, μόλις είδε την τρομάρα τους, δεν ανησύχησε. Χαμογέλασε πονηρά.

«Χα! Με πέρασαν για λύκο; Γιατί όχι; Μπορώ να το διασκεδάσω λίγο…», είπε.

Και άρχισε να παίζει τον ρόλο της.

Κρυβόταν πίσω από θάμνους και πέτρες, πεταγόταν ξαφνικά μπροστά σε κοπάδια, και τα πρόβατα διαλυόντουσαν από τον τρόμο. Ένιωθε δυνατή, τρομακτική, ξεχωριστή.

Κι όχι μόνο γελούσε με τις φάρσες της, αλλά έβρισκε και χορτάρι άφθονο, αφού τα άλλα πρόβατα έτρεχαν να σωθούν. Τότε καθόταν μόνη της και απολάμβανε το πιο παχύ και πράσινο χορτάρι του λιβαδιού.

«Αχ, με αυτό το παλτό που μου φόρεσαν… περνώ θαυμάσια!», έλεγε. «Είμαι και προβατίνα… και λύκος μαζί!»

🐑🐺🐑🐺🐑🐺🐑🐺🐑

Μα όσο περισσότερο έπαιζε αυτό το παιχνίδι, τόσο λιγότερο πρόσεχε τον κίνδυνο…

Ένα πρωινό, άκουσε κουδούνια. Ένα νέο κοπάδι πλησίαζε. Έτρεξε πίσω από μια πέτρα. Ήταν έτοιμη για άλλη μία παράσταση.

Πετάχτηκε με φόρα μπροστά τους – τα πρόβατα σκόρπισαν ουρλιάζοντας. Όμως, δύο βοσκοί που την είδαν, τρόμαξαν στα αλήθεια.

«Λύκος! Πιάστε τον!» φώναξαν, και χωρίς να σκεφτούν, άρχισαν να τη χτυπούν με τα ραβδιά τους.

Η προβατίνα πανικοβλήθηκε. Έφαγε ξύλο, πόνεσε, ζαλίστηκε. Μα οι βοσκοί συνέχιζαν.

«Να, παλιολύκε! Να μάθεις να τρομάζεις τα ζωντανά μας!»

Η προβατίνα έβγαλε μια τελευταία φωνή:

– «Μπεεεε! Είμαι προβατίνα! Όχι λύκος!»

Οι βοσκοί σταμάτησαν. Κοίταξαν καλύτερα. Είδαν τα μικρά, φοβισμένα μάτια της και κατάλαβαν. Έβαλαν τα ραβδιά κάτω και την άφησαν να φύγει.

Από εκείνη τη μέρα, η προβατίνα δεν ξαναφόρεσε δέρμα λύκου. Έμεινε ήσυχα με το κοπάδι της, κι όταν κάποιος την πείραζε με αστεία για τον «λύκο που έκανε μπεεε», γελούσε… αλλά ποτέ δεν το ξανατόλμησε.

🫧🫧🫧🫧🫧🫧🫧🫧

🎀 Διαβάστε επίσης:

🐺🐐 Ο λύκος και η κατσίκα – Ένα τρυφερό παραμύθι για τη σύνεση, την ευγνωμοσύνη και την αξία της ζωής. Ο λύκος ζητά βοήθεια, η κατσίκα του τη δίνει, μα το δώρο δεν είναι αυτό που περιμένει… ή μήπως είναι;

🦒🐒 Η καμηλοπάρδαλη και τα πιθηκάκια – Δύο πιθηκάκια παίζουν χαρούμενα στη ζούγκλα, αλλά θυμώνουν μια καμηλοπάρδαλη χωρίς να το θέλουν. Όταν όμως εκείνη βρεθεί σε ανάγκη, θα καταλάβει πως η φιλία γεννιέται εκεί όπου ανθίζει η καλοσύνη.

📌 Γρήγορη πρόσβαση:

🌸 Ο λύκος και η κατσίκα 🌸🌸 Η καμηλοπάρδαλη και τα πιθηκάκια 🌸


Για περισσότερες ιστορίες, ακολουθήστε μας στη

σελίδα μας στο Facebook!

💬 Σας άγγιξε η ιστορία; Αφήστε το σχόλιό σας 💬

💌 Μας συγκινεί να διαβάζουμε τις σκέψεις σας! 💌

 

Διασκευή βασισμένη στους Μύθους του Αισώπου από την Έρη Χριστοφορίδου.

© [2025] [Έρη Χριστοφορίδου]

🎓 Τι μας διδάσκει το παραμύθι;

Μπορεί να είναι διασκεδαστικό να παίζεις ρόλους, αλλά όταν προσποιείσαι κάτι που δεν είσαι, μπορεί να πληγώσεις – ή να πληγωθείς. Η τιμωρία της προβατίνας μας θυμίζει ότι η καλοσύνη δεν χρειάζεται μεταμφίεση, και ότι όταν παίζεις με τον φόβο των άλλων, κάποτε θα βρεις τον δικό σου.

1 Σχόλιο

  1. Παραμύθι πολύ διδακτικό που κατά το ένα του μέρος στηρίζει πως κανένας δεν πρέπει να απεμπολεί τη φύση και τη καταγωγή του.
    Κατά το άλλο μέρος πάλι ο Αίσωπος το διαχειρίζεται σύμφωνα με τη πεπατημένη του Ψεύτη Βοσκού. Ο καθένας εισπράττει ανάλογη της πράξεώς του τελικά Τιμωρία.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button